شنبه ٢٥ آذر ١٣٩٦ Home|فارسي|Русский
 
صفحه اصلی|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
عنوان
ایران
Gallery is Empty!
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
اشتراک خبرنامه
نام :   
ایمیل :   


  چاپ        ارسال به دوست

برپاييِ جشنِ آيينيِ « غدير » در شهرِ آلماتيِ قزاقستان

برپاييِ جشنِ آيينيِ « غدير » در شهرِ آلماتيِ قزاقستان

شامگاهِ روز آدينه 17/شهريور/96در راستاي پاسداشتِ آيين هاي ديني، نشستِ بزرگداشتي با يادكردِ رويدادِ تاريخيِ «غدير» برپا شد. اين گردهمايي كه با همراهيِ سركنسولِ ارجمند و كادرِ سركنسولگري و ايرانيانِ شهرِ آلماتي و خانواده هاي شان در سالنِ وابستگيِ فرهنگيِ ايران، همچون يك هم نشينيِ دوستانه انجام شد، نخست با سورخواني يكي از دبيرانِ آموزشگاهِ ايراني در آلماتي، آغاز گرديد و سپس، سروده هايي شاد، فراخورِ اين رخدادِ خُجسته، خوانده شد كه ماية شادي و خرسنديِ ميهمانان گشت.

     آنگاه، آقاي «جلالي كياسري» وابستة فرهنگي براي انجامِ سخنراني فراخوانده شد. ايشان، نخست- بندهايي پرآوازه از شاهنامة بي گزندِ فردوسيِ بزرگ، در ستايشِ پيشوا علي(ع) برخواند و سپس، گوشزد نمود: اين فرازها در شاهنامه، نشان از مهر و دلدادگيِ ايراني هاي آن روزگار به جايگاهِ ارزشمندِ پيشواي پارسايان و پرهيزكاران دارد.    

  وي در فرازي ديگر، به خوانشِ برخي چامه هاي زيباي سرايندگانِ شيعي كه دلبسته و دوستدارِ وي بوده اند، روي آورد و براي نمونه، بندهايي از سرودة «كساييِ مروزي» را خواند و درون ماية اين سخنان را گرايش و گواهيِ مردمِ زمانه به جايگاهِ بلندِ پيشوا علي (ع) دانست.

     آنگاه، وابستة فرهنگي ايران، سخنش را چنين پي گرفت: چهرة آشنا و نامداري، همچون شادروان «نيمايوشيج» كه در سپهري اينچنين ( چكامه هاي آييني )، دستي نداشت، در دفترِ « يادداشت هاي روزانه» اش، مي گويد: من، خسته از دروغ و دورويي، به «علي» روي دارم و دوستدارِ او هستم. و سپس، سروده اي از «نيما» را با سربانگِ زير برخواند:

گفتي ثناي شاه ولايت نكرده ام             بيرون ز هر ستايش و حد و ثنا علي ست

و در «پايان بخشِ» سخن، از نيماي نوآور- چنين آورد:

گر بيخودم و گر به خود، اينم ثناش بس         در هر مقام، بر لبم آواي يا علي ست

كه شنيدنش براي دوستانِ ايراني، دلنشين و نوازنده بود. چه آنكه، چنين گرايش هايي در تراوش هاي ادبيِ نيما به چشم نمي خورد و براي همين، چامه اي از وي در نمايشِ جايگاهِ آن بزرگ، شنيدني بود.

     آقاي جلالي، نزديكي و همدلي ميانِ باورمندان و پيروانِ يك راه را رفتاري بايسته و خردمندانه برشمرد و گفت: چه افتاده است كه پيروان يك دين و آيين، به جاي دستگيري از يكديگر، چهرة هم را مي خراشند و در چشمانِ هم بُراق مي شوند و به جاي ستودنِ هم، ستيزه در كار مي آورند و جهانيان را به ريشخند و شگفتي، وا مي دارند؟ كجاي كار، ناروا و نارساست كه به نام خدا و دين خدا، كشتار و سوختار و آوارگي و درماندگي و نابودي و بدبختي راه مي افتد؟

 

     وي گفت: پيامِ راستينِ دين و گوهرِ شايسته و رهايي بخشِ آموزه هاي ديني، مهر و مردمي و عشق و دوستي با يكديگر است و از پيشوا علي(ع)، گواه آورد كه مردمان، همگي يا بندة خدايند و يا برادر ديني! پس در هر كجا و هر زمان، پاس و پرواي آنها را بايستي پيشِ چشم داشت.

     ايشان، دور شدن «مسلمان» ها از پيام هاي مهرآميز و خيره شدن در گفتارهاي شكاف زا و پريشانگر را ماية سرگشتگي و پراكندگي و شكست و فروپاشيِ آنان دانست و گفت: تا سرآمدان و انديشمندانِ نيكخواهِ ديني در اين زمينه ها به چاره جويي بر نخيزند و «رواداري» را سفارش ننمايند و نهادينه نكنند، در-  بر همين پاشنه خواهد چرخيد.

     وابستة فرهنگي ايران در بخشي ديگر از سخنان شان با آوردنِ گفتاري از پژوهشگر و انديشمندِ ديني، «محمدتقي جعفري» افزود: چرا سخن دانشورانة علي(ع) در كنگرة مردم شناسانِ برترِ جهان در كپنهاكِ دانمارك كه پيرامونِ جستارِ «ارزشِ راستينِ آدمي به چيست؟» برگزار شده بود، با ارجگذاري و خوشايندِ آن بزرگان روبرو گرديد؟ آنجا كه استادِ شادروان، در پاسخ به اين پرسشِ بنيادي، از فرمودة علي(ع) بهره جست كه گفت: «ارزشِ راستين هر كسي، به اندازة چيزي ست كه دوست مي دارد». آيا اين گفتارِ نغز، نشان دهندة ارزش و بهاي آدمي در نگاه و نگرة علي(ع) نبود كه آنها را به ستايش واداشت؟

     همان كه «پيرِ هرات» و يكي از نمايندگانِ برجستة فرهنگِ پربار و مهربارِ ايراني و از شايسته ترين دست پروردگانِ پيام هاي مهرآميز و عشق آموزِ دين، «خواجه عبدالله انصاري» در «مناجات نامه» اش، مي گويد: « آن ارزي كه ورزي ! ».

     آقاي جلالي در پايانِ اين نشستِ شاديانه، از سه تن از دبيرانِ آموزشگاهِ ايرانيان كه پس از دو سال آموزش، رهسپارِ ميهنِ گرامي بودند، به نام- سپاسگزاري كرد و براي شان آرزوي بهروزي و تندرستي نمود.

 

     همچنين به شيوة جاافتاده، همچون گذشته، از ميهمانان پذيرايي شد و چنين رفت كه با پيشوازِ ايرانيانِ شهرِ آلماتي، آيين هاي سوگخواني و سوگواريِ دهة نخستِ «محرم» نيز در «وابستگيِ فرهنگي» برپا شود.                

 

 

سيد جواد جلالي كياسري

وابسته فرهنگي ايران در آلماتي قزاقستان


١٥:٣٤ - پنج شنبه ٢٣ شهريور ١٣٩٦    /    شماره : ٦٨٥٩٣٦    /    تعداد نمایش : ٧٦


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
تازه ها
سایت آیت الله خامنه ای

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي

فرهنگستان هنر

فرهنگستان زبان و ادب فارسی

سازمان ميراث فرهنگی کشور
نظرسنجی
محتوای این سامانه را چگونه ارزیابی می کنید؟

عالی
خوب
ضعیف

آمار بازدیدکنندگان
بازدید این صفحه: 789898
بازدید امروز : 262
بازدید این صفحه : 2092120
بازدیدکنندگان آنلاين : 3
زمان بازدید : 5.7969

صفحه اصلی|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت