پنج شنبه ٢٨ تير ١٣٩٧ Home|فارسي|Русский
 
صفحه اصلی|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
Title
iran
Gallery is Empty!
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر:
[عضویت]
NewsletterSignup
نام :   
ایمیل :   


  چاپ        ارسال به دوست

گزارشي مصوّر از همايشِ بزرگداشتِ « مولانا جلال الدّين محمّدِ بلخي » در کتابخانه ملیِ قزاقستان – شهرِ آلماتي

گزارشي مصوّر از همايشِ بزرگداشتِ « مولانا جلال الدّين محمّدِ بلخي » در کتابخانه ملیِ قزاقستان – شهرِ آلماتي

به مناسبتِ سالروزِ درگذشتِ مولانا با حضورِ استادان و ادبیات شناسانِ قزاق و دوستدارانِ «مولانا جلال الدّین محمّد بلخیِ رومی» ، شاعر و عارف بزرگ ایرانی نشستِ بزرگداشتِ این چهرة آسمانی در محلِ کتابخانة ملی قزاقستان برگزار شد.

اين گردهماييِ ادبي كه با همکاریِ کتابخانة ملیِ قزاقستان و وابستگیِ فرهنگيِ ایران در آلماتیِ قزاقستان، اتحادیة نویسندگانِ قزاقستان، انتشاراتِ «کتابخانة آلژاس» و مرکز فرهنگیِ تاجیکها و افغانانِ مقیمِ آلماتي برگزار گردید، رئیسِ کتابخانة ملیِ قزاقستان خانم «بخت جمال اسپاناوا»، وابستة فرهنگی ایران آقای «سید جواد جلالی کیاسری»، رئیس اتحادیة نویسندگان قزاقستان آقای «الغ بيك دولت اف»، استاد دانشگاه آبلایخان آقای «صفرعبدالله»، استاد اعزامي از وزارت علوم آقای «امیر چناری»، معاون رئیس اتحادیة نویسندگان قزاقستان آقای «عالم ژایلی بای»، شاعر قزاق آقاي «بخت جان کاناپیف»، رئیسِ دانشکدة شرقشناسیِ دانشگاه فارابی آقای «اختیار پالتوره»، شاعر جوان آقای «مرادخان شوقان» و ادبيات شناسان: خانم «آنانیوا» و «رایوا» و نيز استادان و دانشجویان زبان فارسی دانشگاه های آلماتی حضور داشتند. در این نشستِ علمی و ادبی، چهره های دانشوري از افغانستان و تاجیکستان و ازبکستان به ايرادِ سخنراني پرداختند.

 

همايش با سخنرانیِ خانم «بخت جمال اسپاناوا» آغاز گردید. ایشان به حاضران خوشامد گفتند و در بارة ادبیات فارسی و جایگاه آن در ادبیاتِ جهان سخنرانی کردند. وي افزودند: کتابخانة ملی قزاقستان با وابستگی فرهنگی ایران، همکاریِ خوب و شايسته اي دارد و جهتِ گسترش روابط علمي و ادبی بین دو کشور ایران و قزاقستان فعالیت می کند.

سپس آقای « الغ بیك دولت اف » رئیس اتحادیة نویسندگان قزاقستان در بابِ جایگاه مولانا در ذهن و ضمیرِ قزاقان اشاراتی نمود و از جمله گفت: شور و عشقی که در اشعار شاعران قزاقی هست، برگرفته از روح پاکِ این شاعر معنوی و روحانی ست. وی که برای سوّمین بار در سلسله نشست های ادبیِ اين نمايندگي حضور پیدا کرده بود، ادامه داد: مردم قزاقستان، مولانا را با نام «رومی» می شناسند و ارادتِ بسیاری به وی دارند و سپس در بارة ترجمة اشعار مولانا به زبان روسي سخن گفتند و افزودند که مردم قزاقستان با آثار مولانا از طریق ترجمه های آن به زبان روسی آشنا شدند. ولي بعد از استقلالِ قزاقستان، شاعران قزاق این اشعار را از زبان روسی به زبان قزاقی ترجمه کردند كه دو تن از این شاعران، آقای «قادر میرزاعلی اف» و ديگري«تورماقامبت ایزتیلوف» بودند. آنگاه چند شعر از ترجمه هاي این شاعران كه در بارة مولانا بود، خواند.

پس از وی، آقای «جلالی کیاسری» - وابستة فرهنگیِ ایران در قزاقستان به سخن آغاز کرد. او از ریاست کتابخانة ملی تشکّر نمود که فضای مناسبی را برای برپاییِ نشست های ادبی در اختیار نهادند و از ریاست اتحادیة نويسندگان و شاعران قزاق و رئیس دانشکدة شرق شناسی دانشگاه الفارابی نيز سپاسگزاري نمود كه با حضور خودشان، به مجلسِ مولانا، گرما و وزانتی شایسته بخشیدند.

 

«جلالی کیاسری» با این بیت که بر نمای زیبای بنرِ سمینار نقش بسته بود، آغاز نمود:

از بلخ به روم آمد، نی بلخی و نی رومی             وز شهر جنون برخاست، نه مست و نه دیوانه

گیتی وطن او گشت، هرچند که خوانندش          یک قوم ز ترکستان ، یک قوم ز فرغانه

و گفت: چرا به مولوی می گوییم «خداوندگار»؟ و روایتی از «بهاء ولد» پدر مولانا آورد و افزود كه چرا این خانوادة معرفت و عشق از بلخ کوچیدند و در آسیای صغیر (ترکیة کنونی) رحل اقامت افکندند و در فرازی دیگر از پیر نیشابور «شیخ عطّار» استناد آورد که در دیدارِ این خانواده با او در نیشابور، با اشاره به مولوی گفت: «زود باشد که این پسر آتشی در دل عاشقان جهان بزند» که به راستی چنین شد و پیش بینیِ عارفِ نیشابور درست از آب در آمد، که بعدها مولانا خود در «دیوان شمس» از ارادت و دلدادگیش به عطار اینگونه پرده بر می دارد:

عطار روح بود و سنایی دو چشم او          ما از پی عطار و سنایی می آییم

 

آقای جلالی، «مولانا جلال الدّین» را شاعری «جهان وطن» خواند و گفت: مولانا، شاعر همة ملت های آزاده و عاشق و پیشرو و نوگراست و از زبان شاعر، اشاره نمود:

این وطن مصر و عراق و شام نیست          این وطن جاییست کآن را نام نیست

او عاشقی شیدا و عارفی وارسته بود و فراتر از فرقه ها به تعبیرِ بیهقیِ دبیر: « از لونی دیگر بود » و سخنش را به سخنِ مولانا مستند کرد که فرمود:

مذهب عاشق  ز مذهب ها جداست           عاشقان را مذهب و ملت خداست

وابستة فرهنگی ایران، آنگاه به وجهی دیگر از وجوه نورانیِ این «بزرگ صرّافِ بازار معانی» پرداخت و گفت: مولانا، چهرة شاد و خندان و لطیف دین بوده و بر عالم و آدم، نگاهِ مهربان و رئوفی داشته و در عينِ حال، شاعرِ شادی و خوشحالی بوده و مردم را به همدلي و مهربانی راهبري مي نمود و اكنون، متعلّق به كاروانِ فرهنگِ بشري و تمامِ مردم خوب جهان است و این بیت از دیوانِ آن حضرت، شاهد آورد:

مادرم، بخت بُدَست و پدرم جود و کرم        فرح بن الفرح بن الفرح بن الفرحم !

و در فرازِ آخر، به نواندیشی و نوگراییِ مولانا اشاره نمود و گفت: رازِ مانایی و ماندگاریِ این جانِ آگاه در همین است. چرا که اگر سخنِ تازه نمی گفت، تا به روزگارِ ما نمی رسید و جان ها را شکوفا نمی کرد:

هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود        وارهد از حد جهان ، بی حد و اندازه شود

 

پس از ايشان، آقای «ایکتیار پالتوری» ریاستِ دانشکدة شرق شناسی در ارتباط با موضوع نشست، سخنرانی نمود و مولانا را از شگفتی های جهانِ بشری خواند و به مثنوی و داستان ها و تمثیل های زیبای آن اشاره کرد.

سخنرانِ بعدی، آقای چناری- استاد اعزامی وزارت علوم به قزاقستان، بود که در بارة مفهوم «نی» در مثنویِ مولوی که با آن آغاز می شود، توضیحاتی داد و گفت همة مثنوی در هجده بیت نخست یا همان «نی نامه» خلاصه می شود. وي همچنين در بارة «پارادوکس» در شعر مولوی توضیحاتي دادند و چند شاهدمثال از اشعار مولانا آوردند.

خانم «وستوک احمدالله» مسئول مرکز نهاد اجتماعی افغان ها ( آریانا ) نیز در سخنرانی شان به این مسئله اشاره نمودند که مولانا به همة انسان های عاشق و فهمیده و مهربان و پاک سرشت تعلّق دارد و تنها از آنِ یک کشور و یا یک ملتِ خاص نیست.

 

در ادامة نشست، آقای صفرعبدالله در بارة زندگی و آثار مولانا سخنرانی کردند و در بارة آشناییِ مولانا با شمس تبریزی، توضیحاتِ مستندي دادند.   

در این همايش، حاضرانِ صاحب نظرِ ديگري در بارة آثار مولاناي رومی و مشکلاتِ ترجمة آن سخنرانی کردند و پیشنهاد نمودند که آثار اين شاعرِ برجستة زبان فارسی به زبان قزاقی ترجمه شود.

 

این گردهمايي با شعرخوانیِ زيباي دانشجويان رشتة زبان فارسيِ دانشگاه هاي الفارابي و آبلايخان شهرِ آلماتي و نواي موسیقیِ سنتيِ مناسبِ مجلس از سوي دو هنرمندِ تاجيك ادامه پیدا کرد. آنگاه دو تن از معلمان مدرسة ایرانی هم با نواي نی، غزلي شيوا از «ديوان شمس» را برخواندند كه بسيار مورد تشويقِ حاضران قرار گرفتند.

این نشست با شکوه ادبی که پس از بزرگداشتِ سعدی و فردوسی، سومینِ آن بوده است، در ادامه با پرسش ها و پاسخ های مربوط به شخصیتِ مولانا پی گرفته شد و در خاتمه با پذیراییِ شایسته و اهدای هدایایی جالب به دست اندرکاران این سمینار، پایان یافت.

ملاحظه: با عنایت به حضور برادرانِ افغان و ترک و ایرانی که هر کدامشان از زاویه ای به مولانا می نگرند، به ویژه ترک ها که به نوعی، مدّعیِ مالکیتِ مولانا هستند، شعر زیبای:

از بلخ به روم آمد،  نی بلخی و نی رومی       وز شهر جنون برخاست، نه مست و نه دیوانه

با ترجمة رسای روسی و قزاقی، ماية شوق و خرسنديِ خوانندگان و خوشایندِ حاضران قرار گرفت.

- همچنين، نمايشگاهِ كوچكي از آثارِ ترجمه شدة مولانا همچون: دفترهاي مثنوي به زبان روسي و قزاقي و نيز نسخه هاي خطّي و چاپي پيرامونِ اين شخصيتِ بزرگ، قبل از شروعِ همايش، موردِ بازديدِ حاضران قرار گرفت.

 

وابستگیِ فرهنگیِ ایران در آلماتیِ قزاقستان

 

 


٠٨:٥٣ - چهارشنبه ٦ دی ١٣٩٦    /    شماره : ٦٩٤٦٩٧    /    تعداد نمایش : ٢٦٢


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
banners
سایت آیت الله خامنه ای

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي

فرهنگستان هنر

فرهنگستان زبان و ادب فارسی

سازمان ميراث فرهنگی کشور
vote
محتوای این سامانه را چگونه ارزیابی می کنید؟

عالی
خوب
ضعیف

UsersStats
Visitorsofpage: 906766
Visitorsofday : 673
Visitorsofpage : 2310143
Onlinevisitors : 3
PageLoad : 5.1875

صفحه اصلی|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت